Dankzij ruim twintig jaar ervaring in creatieve producties en een uitgebreid netwerk van professionals, staat RauwCC voor goed resultaat. Creatieve oplossingen, oorspronkelijke denkwijze, originele invalshoeken en vaardigheid in beeldcreatie en -bewerking leveren in tekst én beeld werk op met onderscheidend vermogen en karakter. Eindstand: meerwaarde voor opdrachtgevers.

Neem dus vooral een kijkje op de website van mijn nieuwe onderneming RauwCC

Ongeveer een maand geleden las ik op Frankwatching.com een artikel over de nieuwe internet hype; ‘Chatroulette‘. Dit artikel deed mij onmiddellijk denken aan een van mijn eindexamenwerken; ‘Project Loneliness’. Onderstaande tekst schreef ik als onderbouwing voor het project ‘Project Loneliness Revisited’, een 4-tal prints op canvas. Met deze doeken heb ik op meerdere plekken in Rotterdam en Amsterdam geëxposeerd, waaronder in Off_Corso, FW:BK en mijn eigen tijdelijke Gallerie Atelier Spécial. Waarschuwing: onderstaande tekst kan op sommige punten gedateerd overkomen!

Voorgeschiedenis

Toen ik in 1999 een webcam kocht, werd daarbij het programma iVisit geleverd. Met dit programma kun je online webcams bekijken. Webcams zijn camera’s die mensen thuis of op hun werk aan hun computer hebben gekoppeld en waarmee zij live via het internet videobeelden kunnen uitzenden. Je kunt zo’n camera ook als beeldtelefoon gebruiken of er korte filmpjes mee opnemen.

Na een uurtje of twee met dit programma gespeeld te hebben bekroop mij een unheimisch gevoel. Het merendeel van de mensen waarmee ik via het programma communiceerde maakte op mij een eenzame indruk. Het leek alsof voor hen het programma het enige contact met de buitenwereld was. Blijkbaar was de webcam een manier om uit hun sociale isolement te treden.

Ik kwam een groot aantal mannen en een enkele vrouw tegen die voor de camera masturbeerden. De schaamteloosheid waarmee deze mensen zichzelf tentoonstelden was voor mij shockerend. Ondanks de letterlijke zichtbaarheid, via de webcam, van deze personen blijven zij in feite anoniem. Zij kunnen zich iedere identiteit aanmeten die zij willen en die vrijheid lijkt voor sommige mensen een vrijbrief te zijn om aan heersende normen en waarden te ontsnappen en zich compleet te laten gaan. Terwijl ik naar hen keek raakte ik gefascineerd: wie zijn deze mensen en waar komen zij vandaan? Wat drijft hen in hun exhibitionisme en de keuze die zij maken om op zo’n manier in de openbaarheid te treden? Deze vragen waren de basis voor ‘Project Loneliness’.

Voor ‘Project Loneliness’ heb ik een aantal weken onder het alias Doctor Bernard via het internet webcams bekeken. Ik droeg hierbij een bril en een ‘geleende’ doktersjas van het Dijkzicht Ziekenhuis. Achter mij hing een lichtbak met röntgenfoto’s, een overblijfsel van een eerder kunstproject. Door in de huid te kruipen van een dokter, ook een valse identiteit, creëerde ik een vertrouwenspersoon waarmee ik met sommige van deze mensen in gesprek ben gegaan. Wanneer het beeld goed doorkwam, maakte ik screenshots met behulp van het programma Snapz Pro. Na enige tijd ontstond een bizarre verzameling van beelden.

De communicatie tussen de gebruikers van het programma iVisit vindt plaats in een denkbeeldige ruimte waarop kan worden ingelogd, onderverdeeld in verschillende kamers of rooms. Elke kamer heeft een naam die iets zegt over het soort bezoekers die zich daarin bevinden. Bijvoorbeeld ‘Gay Room’ of ‘Family Chat’. Alle gebruikers hebben een alias, die de functie heeft de nieuwsgierigheid van de anderen te prikkelen, waarna men hun webcam kan ‘openen’ door op hun naam te klikken. ‘Just him39′, ‘SusieQzy251′, ‘BillClinton’, ‘BigDick’, ’50male4fem prefer2c’, ‘Littlecharmypuppy’, waren namen die ik zoal tegenkwam. Ik bevond mij voornamelijk in de ‘Main Lobby’ en in de ‘Adult Room’.

Eerste expo Project Loneliness: Kunsthal Rotterdam (2000)

De eerste uitvoering van ‘Project Loneliness’ werd getoond tijdens de eindexamenexpositie van de Willem de Kooning Academie in de Kunsthal te Rotterdam (2000). Hiertoe heb ik een grote aantal prints met screenshots van webcams op een denkbeeldig raster aan twee wanden gehangen. Het raster refereerde aan de gestructureerde chaos van het internet. Een aantal prints werden herhaald omdat ik deze mensen meerdere malen op het net ben tegengekomen.

De prints waren uitvergrotingen van de screenshots. Daardoor werden ook de pixels waaruit het digitale beeld is opgebouwd vergroot. Deze vergrote pixels en de erbarmelijke kwaliteit van het beeld deden denken aan beelden van bewakingscamera’s en amateuristische live-registraties. Zonder deze kenmerken van het beeld zou de link met videobeelden van het internet minder snel gelegd worden.

Op de vloer ervoor stonden twee lichtkranten met de tekst ‘Was ist Leben ohne…./Hummmpahpah.’ Deze tekst heb ik eronder gezet omdat de beelden die je ziet zijn vrij hard zijn. Om het geheel niet als een freakshow te laten overkomen had ik een middel nodig om deze indruk te relativeren.

Mijn bedoeling met ‘Project Loneliness’ is niet de toeschouwer te shockeren, maar te kijken of de toeschouwer hetzelfde unheimische gevoel aan deze beelden overhoudt als ik. ’Project Loneliness’ benadrukt voor mij de banaliteit van het bestaan.

Project Loneliness Revisited (2002)

Bij de tweede uitvoering van ‘Project Loneliness’, ‘Project Loneliness Revisited’, ben ik uitgegaan van dezelfde screenshots, maar heb deze nog verder vergroot en geprint op canvas (100cm x 75cm). Door deze prints op te spannen als zijnde schilderij, krijgt het beeld een monumentaal karakter. Tevens zijn de beelden in deze vorm sterk genoeg om zelfstandig getoond te worden. Alleen hun titel en sterk uitvergrootte pixels herinneren nog aan hun oorsprong.

Project Loneliness Revisited 2.0

Nu, 10 jaar later, is er eigenlijk weinig veranderd. Het internet is sneller en de webcams zijn beter, maar de inhoud is hetzelfde. Het is alleen niet meer anoniem…

Vorige week ben ik samen met Joël Ferdinandus van LokalHeroz naar Berlijn geweest. Ons doel? Inspiratie op doen voor de winkel op Bread & Butter Berlin. Oh en bier drinken en bovenstaand filmpje maken natuurlijk…

Op de heen- en terugreis hebben we een iPhone achter de achteruitkijkspiegel van m’n Saab 93 gehangen. Deze schoot met de app ‘iTimeLapse Pro‘ elke 5 seconden een foto. Deze footage (ruim 10.000 foto’s!) heb ik als intro en outro voor het filmpje gebruikt. De rest van de footage is met m’n Sony HDR-CX11, Canon EOS 30D en iPhone geschoten. Juist door het gebruik van drie soorten opname apparatuur is het een uniek filmpje geworden.

Vanavond hadden we bij LokalHeroz de première van het filmpje, inclusief de opening van de door Bas Kosters ingerichte etalage en de Rotterdamse introductie van de Kyrgyzstaanse Bishkek Vodka. Feest dus en een mooie afsluiter van het IFFR…

Update: Het filmpje is opgepikt door CCAA!

Op 14 augustus 2009 schreef ik een blogpost over Socialnomics, het boek van Erik Qualman. Bovenstaand filmpje is een aanvulling op het filmpje in deze blogpost. De makers van dit filmpje laten zien dat ‘social’ wel degelijk een positieve ROI op kan leveren. Ze doen dit door een aantal bedrijven op te sommen die slim en aantoonbaar hebben verdiend aan sociale marketing. Let wel, dit filmpje gaat enkel uit van de Amerikaanse markt, maar een slimme marketeer zet deze voorbeelden natuurlijk met gemak om naar de Nederlandse markt!

Over social media gesproken, van @Lemoentje kreeg ik via mijn twitteraccount een reactie op deze blogpost op DZL.nu. Er wordt vaak geroepen dat social media “gratis” is, maar sociale media kosten tijd en dus ook wel degelijk geld. Daarom ter ontnuchtering een link naar dit artikel op Bijgespijkerd.nl: Hoe kunnen we bedrijven helpen met hun social media inspanningen?

Deze blogpost verscheen eerder op DZL.nu

ArtTube is een platform op internet voor kunstprofessionals en kunstliefhebbers. Naast video’s over kunstenaars, (de opbouw van) tentoonstellingen en de museumcollectie, toont ArtTube ook registraties van lezingen en verslagen van kunstevenementen in binnen- en buitenland. ArtTube fungeert eveneens als het geheugen van Museum Boijmans Van Beuningen: zo laten Polygoonbeelden het museum in de vorige eeuw herleven.

Een greep uit de films die vanaf 9 oktober te zien zijn: tien portretten van de genomineerden voor de Rotterdam designprijs 2009, de lezing van Pipilotti Rist, een remix van een film uit 1930 over de bouw van het museum en interviews met VIP gasten van het museum. De website zal regelmatig met nieuwe video’s worden aangevuld.

ArtTube is een initiatief van Museum Boijmans Van Beuningen en is ontwikkeld met steun van het VSBfonds, partner in educatie van Museum Boijmans Van Beuningen.

Deze blogpots verscheen eerder op DZL.nu

De Zaak Launspach (DZL) pakt alle spullen uit Moordrecht op en gaat terug naar het kloppend hart van de stad waar ze de overhemden met opgerolde mouwen verkopen: Rotterdam.
Vanaf 1 oktober is mijn nieuwe werkadres dan ook Posthoornstraat 23 in Rotjeknor. Eindelijk, want in Moordrecht wil je als creatief nog niet dood gevonden worden! Het laatste nieuws over DZL lees je op ons nieuwe weblog: DZL.nu.

Belgium is a long ignored land. The most creative sucesses come from the forgotten child. Belgium has been my magical can of worms. One of the head worms is Johnny Berlin. Sensitive, articulate, smart and just downright cool. What more do you want from music really? How about coming home pissed and still being kept awake at night by lyrics you want to sing and music flowing through your heart? I can’t sleep and I like it.

Johnny Berlin gave us Bender Parts and Four in Belgium. Before they knew it they were signing girlies tits as they opened for the Kooks in Luxembourg. They deserve better than that. ‘Find What You Love and Let it Kill You‘ is a brilliant bit of hyper rock romantisism linked to a good dose of cynicism. This and the forementioned hit the top of every chart in the land of beer.This is basic post 2000 life.

Right now I am waiting for their new album. Laurens Renner is the mastertrasher with brother Paul Renner singing the twangy foreground. I introduced Laurens to The Psychadelic Furs, so I can’t mention them, but Big Brother Renner has a definite taste for the 80′s, no fear of the knight in shining armour and knows about a broken heart…although he might be a tad irratated. Absolutely alternative, very listenable and my first Johnny Berlin concert in the Ancienne Belgique in Brussels an American girl (not me) screamed “oh MY GOD they are so cute!’…she was right. The bonus is they are worth it. You rock, you dance, you hate, you love and here we go.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Suki Jenkins is an American music journalist from Brussels, Belgium. She’s specialized in Belgian alternative rock.

Je twijfelt nog aan het nut van social media? Je denkt dat het een hype is die wel weer overwaait? Guess again! Social media is de digitale variant van word of mouth en is een blijvertje. Het nieuwe boek van Erik Qualman heet Socialnomics. Dit boek biedt een fascinerende, met onderzoek onderbouwde blik, op de impact van social media op zowel bedrijven als consumenten wereldwijd en doet een gooi naar de toekomst van social media. In de video hierboven vast wat feiten op een rijtje…

Meer informatie en achtergronden over o.a. dit boek vindt je op Socialnomics.com

Tuut! “Hey, it’s me. So, I’m leaving LA tomorrow… I’ll pick you up in New Mexico by Tuesday… We have to be in New York by Saturday so… I’ll see you soon!” Klik!

Op Twitter kwam ik via @Minervity deze geweldige videoclip tegen. Een time lapse video van een roadtrip van Los Angeles naar New York, non stop. Alsof je de hele trip bij de hoofdrolspelers op de achterbank zit… De video is geregisseerd door Michel Gondry, bekend van o.a. Eternal Sunshine of the Spotless Mind en Be Kind Rewind. De soundtrack heet ‘Behind’ en is van Lacquer.

Vrijdag 7 augustus presenteerde Wrangler bij LokalHeroz haar nieuwe Blue Bell-collectie. Aan mij de eer om het een en ander digitaal vast te leggen. In het filmpje hierboven een impressie van de avond…

Voor de introductie van ‘The NEW Olympus Pen’, de Olympus Pen E-P1, heeft Olympus bovenstaand filmpje laten maken. Een prachtig stukje vakwerk. Deze commercial past precies bij het gevoel dat de E-P1 oproept; nostalgie.

De introductie van de E-P1 komt 50 jaar na de introductie van de eerste Olympus Pen in oktober 1959. Deze ‘goedkope’ camera is vanaf het begin een succesnummer geweest en talloze fotografen hebben hun eerste plaatjes met deze camera geschoten. Nu, in 2009, komt Olympus met een eerbetoon aan deze camera, de Pen E-P1. En opnieuw brengt zij een nieuwe kijk op de huidige standaard in fotografie. Een kruising tussen een SLR en een compact camera met een vette knipoog naar het verleden.

Als rechtgeaarde gamert kon ik deze über collectors box niet laten liggen. Heb ‘m meteen gepreordered bij His Masters Voice…

Op 17 februari 2008 deed ik een blogpost over ‘Jan Hart’, een boek van Gyz La Rivière. Op pagina 34 van dit boek is een van mijn werken uit 1997 te zien; ‘Het hart van Rotterdam’. Dit was een performance in twee delen, vastgelegd op video. Deel 1 bestaat uit het vervaardigen van een synthetisch hart (polyester) gevuld met Maaswater. Deel 2 is een opname van het begraven van dit hart op een van de oudste plekken van Rotterdam.

Van de week kwam ik langs deze plek, hoek Blaak en Verlengde Willemsbrug. Inmiddels zijn ze daar druk aan het graven voor een van Rotterdams nieuwe gebouwen. Uiteraard rees mij de vraag: “Zouden ze mijn hart gevonden hebben?”. Ik heb er niets over gelezen, maar zo’n hart van polyester vergaat niet snel en het valt toch op, zo’n organische vorm gevuld met water… Het citaat van Lucebert: “Alles van waarde is weerloos”, op het gebouw tegenover deze plek, is nu wel heel sterk van toepassing!

Ze is geboren! Ze heet Reva Mila Reijgersberg, pappa Maarten en mamma Esther zijn apetrots. Van Reva’s geboorte werd live verslag gedaan op Twitter en ze heeft zelfs al een eigen website: www.RevaMilaReijgersberg.nl

Zaterdag heb ik van Essebes een originele Hohner Mellow Tone gekregen. Een top notch chromatische mondharmotica. Deze mondharmonica maakt deel uit van de ‘signature series’ van Hohner. Ontwikkelt in samenwerking met niemand minder dan Jean “Toots” Thielemans, the grand old man of harmonica jazz.

Ik ben al in het bezit van 4 Hohner Pro Harps’ in de toonsoorten A, C, D en G, maar deze zijn nodig aan vervanging toe. De Hohner Mellow Tone maakt deze 4 nu overbodig. Uiteraard moet ik nog wel ff flink oefenen alvorens ik mijzelf weer ‘Mondharmonica M.’ durf te noemen…

Vandaag ben ik met Essebes bij Corbeau geweest. Corbeau is één van Rotterdams oudste schoenenwinkels. De zaak bestaat al sinds 1926 en houdt nu uitverkoop. Het pand staat aan de West-Kruiskade op de vroegere brandgrens en heeft aan het bombardement van 1940 alleen wat gebroken ruiten overgehouden. Het interieur is een totaalkunstwerk. Van de stoelen en de vitrines tot aan de balie, het is allemaal van dezelfde maker en nog steeds intact.

Het filiaal in Antwerpen is inmiddels verkocht en er was sprake van dat Corbeau Rotterdam ook zou verdwijnen. Gelukkig is alleen het pand verkocht en wordt de zaak op een nog geheime locatie voortgezet. Ik heb twee paar ‘pimp daddy’-schoenen gekocht en schaar mij nu in het illustere gezelschap van hun vaste klantenkring, waartoe onder andere Jules Deelder en Huub van der Lubbe behoren.

Pimp shoe 02

Vandaag heb ik mijn beste vriend, Elvis, moeten laten inslapen. Hij was ongeneeslijk ziek en is beter af in de eeuwige kartonnen doos…

De URL (www.7654321.nu) is geclaimd en het aftellen kan beginnen… maar nu nog ff niet. Ik ben samen met @Hoof met een leuk concepttje bezig. Meer nieuws volgt a.s.a.p.

Op Twitter kreeg ik via @Industrination de link naar de website van WiiSpray door. Een mooi staaltje out-of the-box denken van Bauhaus University Media Department studenten Martin Lihs en Frank Matuse. Deze heren hebben hard- en software ontwikkeld om met behulp van een Wii en een beamer graffiti te creëren. Jammer dat ik mijn Wii verkocht heb…

Op de internets wordt aardig wat op de Comic Sans gevloekt en terecht. Zelfs Hitler haat dit foeilelijke font. Overigens is is deze scene uit Der Untergang dankbaar onderwerp van talloze ondertiteling parodieën.

Met dank aan Alexander Klöpping die op zijn beurt weer designerdaily bedankt.

Via Industrination kreeg ik op Twitter de link naar het bovenstaande filmpje binnen. Blijkbaar heeft de ontwerper van het Batman-beeldmerk weinig vat op de corporate identity. Mooi om te zien hoe een beeldmerk in al haar verschijningsvormen zo divers en toch heel herkenbaar kan zijn.

Vandaag heb ik bij Japancamera.nl in Wassenaar een complete Gary Fong Lightsphere-set gekocht. Dit is een soort van omnibounce on steroids. Check de foto van de lieve dame hierboven voor het Lightsphere-effect. Na ‘lees verder’ een verklarend filmpje.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Gisteren heeft Google Street View aangezet in Google Maps. Hiermee kan je o.a. Rotterdam, Amsterdam en Groningen 360-graden op straatniveau bekijken. Zo kan je vanachter je computer een kijkje nemen bij Museum Boijmans van Beuningen of een blik werpen op de Kop van Zuid vanaf de Erasmusbrug. Ik heb ook mezelf gevonden! Ik herinnerde me dat ik zo’n camerawagen had zien rijden op het kruispunt bij ons huis. Meteen ff gaan kijken in Street View en ja hoor, daar loop ik dan, met 2 lulige boodschappentasjes van de Appie…

Afgelopen vrijdag waren Essebes en ik uitgenodigd voor het Lokal Heroz’ Every First Friday Event. De naam zegt het al, maar elke eerste vrijdag van de maand organiseert Joël Ferdinandus, de eigenaar van de Rotterdamse winkel Lokal Heroz, in zijn winkel het Every First Friday Event.

Deze vrijdag was Evisu te gast. Jeans experts Ryan Ledebur en Koen Heebink gaven voor het eerst de presentatie aan publiek die ze normaal gesproken aan verkopers van Evisu-jeans geven. Vol enthousiasme vertelden ze ons alles over het Japanse mode label èn over de ultieme jeans. Onder de aanwezigen werd een Evisu Heritage verloot. En je raadt het al… ik ben nu de gelukkige eigenaar van een Evisu Lee Tribute mèt ‘lazy S’

Naast deze ‘hoofdact’ werkten de kunstenaars Ward Nicolaas en Zona aan een kunstwerk op origineel Evisu denim. Mooi om te zien. Deze unieke stukken worden op E-bay geveild ten bate van stichting Le Clochard, die opkomt voor de zwerfjongeren. Essebes en ik hebben al beddengoed met daarop de print van een kartonnen doos, waarvan de opbrengst ook naar stichting Le Clochard gaat.

Ook werd het nieuwste werk van kunstenares Lizzy Nieuwenhuis ‘The human figure in Motion’ aan het publiek onthult. Dit reusachtige kunstwerk is vervaardigd van kopietjes en tekeningen en bevat meer dan 1000 koperen spijkers. Een must see!

Om de avond kompleet te maken liet PortoNovo ons kennis maken met een aantal Portugese kwaliteitswijnen.

Moraal van dit verhaal; ik ben een lucky bastard en je moet zeker eens gaan kijken bij Lokal Heroz!